Sinds 1998

Nooit meer weg uit Neder-Betuwe

Wonen in Neder-Betuwe en niet meer weg willen. Misschien bent u hier geboren en getogen en lijkt dat meer dan logisch. Dit geldt echter niet voor Gregor en Katja… Gregor verliet in 1998 zijn Poolse huis en haard om in Nederland te gaan werken. Hij belandde in een Opheusdense boomkwekerij.

Gregor vertelt: ‘Reizen was toen nog bijzonder. Kort daarvoor stond Polen nog onder communistisch bewind en mochten Poolse inwoners alleen naar ons buurland Rusland reizen, toen nog de Sovjet-Unie.’

Gregor liet zijn familie, vrienden zijn vrouw Katja en hun kinderen achter. Na 10 jaar in Nederland gewerkt te hebben volgden ook Katja en zijn dochters Daria en Roksana hem naar Nederland. ‘In het begin was het lastig, ook voor de kinderen. We spraken de taal niet en ook de scholen waren bijvoorbeeld geen buitenlandse kinderen gewend. Het team van de Hervormde School heeft ontzettend haar best gedaan maar het was voor ons allemaal nieuw. Ik werk bij Huverba, daar kreeg ik veel hulp. Van contact met officiële instanties tot en met een tandartsafspraak. Inmiddels zijn we goed geïntegreerd, zowel qua werk als privé. Zo volleybal ik bijvoorbeeld bij de volleybalvereniging in Ochten.

Vispas

En anno 2025? ‘Nu wil niemand meer weg’ lacht hij. Zeker niet nu één van de dochters een Nederlandse partner heeft getroffen en er inmiddels ook kleinkinderen zijn. ‘We hebben het goed naar ons zin. Nederland is netjes, de mensen zijn vriendelijk, het enige wat mist is de ruimte die Polen heeft. Wij woonden in een heuvelachtig gebied met eindeloze bossen en meren. Dat kan ik nog weleens missen. Ook mijn ouders mis ik. Daarentegen gingen we vroeger meerdere malen per jaar terug naar Polen. Nu misschien één keer, als we het redden.’

Inmiddels helpt Gregor ook andere Polen die naar Nederland komen. Leuk detail: ‘Het eerste wat ik aanvraag is een vispas. De meesten van mijn landgenoten zijn gek op vissen. Zo hebben ze werk én een hobby.’

Wat Polen nog meer kunnen waarderen in Nederland, naast vissen?  Hij lacht. ‘Wij zijn ook gek op frikandellen, dozen frikandellen steken de grens over naar Polen maar verder gaan we graag naar de Poolse Sklep, dat is toch de smaak van thuis.’